Yatakta işine yarayan şey, yatak dışında tekrar ettiğin şeydir. Hangi egzersizi yaptığın kadar, onu hangi sırayla ve nasıl yaptığın da önemli.
Erken boşalma egzersizleri denince akla ilk gelen çalışma dur-başla tekniği. İyi bir teknik. Ama çoğu erkek nefesi ve beden farkındalığını atlayıp doğrudan tekniğe koşuyor. İki hafta sonra da “Bende olmuyor” deyip bırakıyor. Sinir sistemin alarmdayken yalnızca son anda durmaya çalışmak yetmiyor.
Ben on yıl boyunca ortalaması bir saniye ile bir dakika arasında gezinen bir adamdım beyler. Hapı da denedim, kremi de, spreyi de. Tantra ile tanıştığımda öğrendiğim en önemli şeylerden biri şuydu: Kontrol son saniyede başlamıyor. Önce nefesini ve yükselişini tanıyorsun, sonra tekniği ekliyorsun.
Kısa çalışma sırası
Önce karın nefesiyle bedeninin hızını fark et. Sonra uyarılmanı sıfırdan ona kadar takip etmeyi öğren. Geri dönüşü olmayan noktaya yaklaşmadan dur. Durduğunda kasılmak yerine gevşe. Uyarılman düşünce yeniden başla. Bu çalışma süre kovalamak için değil, bedenindeki yükselişin içinde seçim yapabilmek için.
Başlamadan önce iki şeyi netleştir
Birincisi, bu çalışmayı önce tek başına öğrenmek daha kolay. Partnerinle olduğunda heyecan, yakınlık ve kendini kanıtlama telaşı devreye giriyor. Tek başına yaptığın pratikte dikkatini başka birine değil, nefesine ve bedenindeki sinyallere verebilirsin.
İkincisi, ölçüyü tek bir geceden alma. Uyku, stres, alkol, ilişki içindeki gerilim ve uzun bir aradan sonraki ilk birliktelik eğrini geçici olarak değiştirebilir. Bir gece kötü geçti diye bütün çalışmayı çöpe atarsan bedenin hakkında veri toplayamazsın.
Temel sorun çoğu zaman teknik eksikliği değil. Alarmda bir sinir sistemi, hiç tanınmamış bir uyarılma eğrisi ve yıllardır beslenen bir kaygı. Bunların nasıl yerleştiğini erken boşalmanın nedenlerini anlattığım yazıda ayrıntılı yazdım.
Egzersiz 1: Karın nefesi
Bütün çalışmanın temeli bu. Atlarsan geri kalanı havada kalır.
Sırtüstü uzan ya da rahatça otur. Bir elini göğsüne, bir elini karnına koy. Burnundan rahatça nefes al. Karnındaki el yükselsin, göğsündeki el daha az hareket etsin. Sonra nefesi zorlamadan uzun ver. Verişini alışından biraz daha uzun tut.
Her nefes verişinde çeneni, karnını, kalçanı ve pelvik tabanını kontrol et. Gereksiz yere sıktığın bir yer varsa bırak. Başın dönerse ya da nefesin daralırsa normal nefesine dön. Burada amaç rekor kırmak değil, nefesinle gerginliğin arasındaki bağı görmek.
İlk iki hafta günde on dakika bunu yap. Bir de birliktelikten önce on rahat nefes ekle. Kısa görünür. Ama gün boyu koşuşturan bedenle mahremiyete giren beden arasına bir geçiş koyar.
Egzersiz 2: Uyarılma eğrini tanı
Kendi uyarılmanı sıfır ile on arasında düşün:
- Sıfır: Uyarılma yok.
- Beş: Uyarılma belirgin, hâlâ rahatsın.
- Yedi: Hızlanma başladı. Yavaşlamak için doğru yer burası.
- Dokuz: Boşalma refleksi çok yaklaştı.
- On: Geri dönüş çizgisi geçildi.
Bu sayılar tıbbi ölçüm değil. Kendi bedenini konuşabilmen için kullandığımız basit bir dil. Tek başına yaptığın pratikte ekranı kapat. Dikkatini görüntüye değil, nefesine, çenene, karnına ve pelvik tabanına ver.
Ben danışanlarıma “Kendi bedeninin bilim insanı ol” diyorum. Hangi hızda yükseliyorsun? Nefesin nerede tutuluyor? Karnın ne zaman sertleşiyor? Yediyi ne kadar erken fark ediyorsun? Kontrol, bu soruların cevabını kendi bedeninde görmeye başladığında kuruluyor.
Egzersiz 3: Dur-başla
Nefes ve uyarılma eğrisi çalışmasını kurduktan sonra dur-başlayı ekle.
- Acelen olmayan bir zamanda başla. Ekran kullanma.
- Uyarılmanı yavaşça yükselt.
- Yaklaşık yedi seviyesine geldiğinde teması durdur.
- Uzun ve rahat bir nefes ver. Çeneni, karnını, kalçanı ve pelvik tabanını gevşet.
- Uyarılman beş ya da altıya düştüğünde yeniden başla.
- Bunu üç ile beş tur tekrarla.
İlk çalışmalarda on dakika yeter. Haftada üç kez yapabilirsin. Zamanla süreyi kademeli olarak uzat. Benim yaklaşımımda bazı solo seansları boşalmadan bitirmek önemli. Beden böylece yüksek uyarılmanın her zaman aynı sonla bitmek zorunda olmadığını deneyimliyor.
En sık yapılan hata çok geç durmak. Dokuz seviyesinde elini çektiğinde beden zaten refleksin içine girmiş olabilir. Asıl çalışma son anda kendini sıkmak değil, yediyi daha erken tanımak.
Egzersiz 4: Durduğun anda gevşe
Dur-başlanın asıl işi durduğun saniyelerde oluyor. Çoğu erkek elini çekiyor ama nefesini tutuyor, çenesini kilitliyor ve kalçasını kasıyor. Sonra yeniden başladığında iki saniyede aynı yere geliyor.
Durduğunda şu sırayı izle: Uzun bir nefes ver. Çeneni bırak. Karnını yumuşat. Kalçanı ve pelvik tabanını gevşet. Dikkatini kafandan çıkarıp ayaklarına kadar indir. Uyarılmanın gerçekten düşmesini bekle.
Kasarak bastırmak o an işe yarar gibi görünebilir. Gevşeyerek inmek ise bedene başka bir yol öğretir. Benim için fark burada.
Pelvik taban: Yalnızca sıkmak değil
Pelvik taban boşalma refleksinde rol oynar. Ama herkese daha fazla kegel önermek doğru değil. Bazı erkeklerde eksik olan güç değil, gevşeyebilmek.
Nefes verirken oturma kemiklerinin arasındaki alanın yumuşadığını düşün. Karnını içeri çekme, kalçanı sıkma. Beş nefes boyunca yalnızca bırakmayı izle. Ağrı, sürekli kasılma ya da idrar şikâyeti varsa kendi başına yoğun çalışma yapma. Bir ürolog veya erkek pelvik sağlığı alanında çalışan fizyoterapistten değerlendirme al.
Pelvik tabanı tanımak için idrar akışını bir kez durdurmak hangi kastan söz ettiğimizi anlamana yardım edebilir. Bunu günlük egzersize çevirme. Çalışmayı tuvaletin dışında yap.
Testis masajı da kendi pratiğimde kullandığım ve Taoist çalışmalardan öğrendiğim destekleyici bir uygulama. Bunu hormonları yükselten ya da sertleşmeyi garanti eden bir yöntem gibi görmüyorum. Amaç bölgeyle teması, rahatlığı ve beden farkındalığını artırmak.
Sıkıştırma tekniği neden listede yok?
Eski kitaplarda geçen bir yöntem var: Tepeye yaklaşınca penis başını birkaç saniye sıkmak. Kısa vadede dürtüyü kesebilir. Ben bunu ana çalışma olarak kullanmıyorum.
Çünkü sıkıştırma bedene “Tehlike geldiğinde bastır” diye öğretiyor. Sen zaten yıllardır bastıran bir bedenle geliyorsun. Gevşemeyi öğrenmesi gereken sisteme bir bastırma refleksi daha eklemek istemiyorum. Sıkıştırmayı ancak acil durum aracı gibi görüyorum, program gibi değil.
İlk dört haftalık çalışma planı
Bu dört hafta bir sonuç takvimi değil. Çalışmanın düzenini kurduğun başlangıç dönemi.
Birinci hafta: Her gün on dakika karın nefesi. Uyku saatini mümkün olduğunca sabitle. Başka bir teknik ekleme.
İkinci hafta: Nefese devam et. Pelvik tabanı sıkmadan önce gevşetmeyi çalış. Uyarılma eğrindeki sinyalleri not etmeye başla.
Üçüncü hafta: Haftada üç kez on dakikalık dur-başla ekle. Hedefin bitirmek ya da rekor kırmak değil. Yediyi fark etmek.
Dördüncü hafta: Dur-başlayı on beş dakikaya çıkar. Durduğun saniyelerde gevşemeye odaklan. Partnerin varsa öğrendiğin yavaşlama dilini kısa ve açık biçimde paylaş.
Partnerine şunu söyleyebilirsin:
Bedenimdeki yükselişi daha iyi fark etmeyi öğreniyorum. Bazen yavaşlamam ya da kısa süre durmam gerekebilir.
Durduğunda partnerinden kopma. Teması, bakışı ve nefesi koru. Tekniği küçük bir operasyona dönüştürmek yerine yakınlığın içinde kal.
En sık yapılan dört hata
Nefesi atlayıp doğrudan tekniğe koşmak. Zemin yokken teknik tutmaz.
Ekranla pratik yapmak. Solo pratik dikkatini bedenine getirir. Ekran ise dikkati yeniden görüntüye taşır. Ben bu aşırı uyarılma halini dopamin havuzunun boşalması diye anlatıyorum. Bu bir tıbbi tanı değil, kullandığım bir benzetme.
Her seansı aynı sona zorlamak. O zaman bedenine yeni bir seçenek göstermiyorsun, yalnızca süreyi uzatmaya çalışıyorsun.
Aynı anda her şeye başlamak. Sekiz maddelik bir listeyi pazartesi hayatına sokan adam, perşembeye kalmadan hepsini bırakıyor. Küçük başla ve veri topla.
İlerlemeyi ne zaman değerlendiriyoruz?
İlk haftaları “hızlı sonuç” diye sunmuyorum. Bu dönemde çalışma düzenini kuruyor ve bedenini tanıyorsun. Anlamlı ilerlemeyi dokuzuncu haftanın sonunda, başlangıçta belirlediğimiz hedeflere göre değerlendiriyorum.
Kontrolü görmek ile onu farklı koşullarda istikrarlı hale getirmek aynı şey değil. Dokuz haftanın sonunda bazı erkekler kendi planıyla devam ediyor. Bazıları ise daha derin ve kalıcı bir dönüşüm için çalışmayı yaklaşık altı aya kadar sürdürmeyi seçiyor.
Sorun aniden başladıysa, ağrı, idrar şikâyeti ya da belirgin sertleşme kaybı eşlik ediyorsa önce bir ürologa görün. Koçluk tanı koymaz ve tıbbi tedavinin yerine geçmez.
Diğer konulara yazılar sayfasından devam edebilirsin.
Bu hafta hangisiyle başlayacaksın: karın nefesi, uyarılma eğrisi ya da dur-başla?
Kontrolünü güçlendirmek için ücretsiz ilk görüşmeni planla.
Sonuçlar kişiden kişiye değişir. Bu bir koçluk hizmetidir, tıbbi tedavi değildir.
Uygulamana birlikte bakmamı ve eksik olanı bulmamı istersen, ücretsiz 30 dakikalık görüşme al, birlikte bakalım.
