İlaçsız yol daha yavaş, bunu baştan söyleyeyim. Karşılığında elinde bir kutu değil, senin olan bir beden kalıyor.
Erken boşalma ilaçsız tedavi diye arattığında karşına çıkan içeriklerin çoğu ya bir ürün satıyor ya da "sıkı dur" diyor. İkisi de işe yaramıyor. Yarayan şey, bedenin yıllar içinde öğrendiği bir refleksi yine bedene yeni bir şey öğreterek değiştirmek. Bu bir öğrenme işi olduğu için zaman istiyor, sıra istiyor, tekrar istiyor.
Ben on yıl bunun içinde yaşadım beyler. Ortalamam bir saniye ile bir dakika arasındaydı. Hapı, kremi, spreyi denedim, hepsi beni başa döndürdü. Yirmi üç yaşımda alkolü bıraktım, yogaya başladım, yirmi dörtte Japonya’ya gittim, yirmi dokuzda tantrayla tanıştım ve beş yılımı bir Tayland adasında bu işi öğrenerek geçirdim. Bugün on dokuz yıllık pratiğim, yedi yıllık koçluğum ve dört kıtadan yüzün üzerinde erkekle çalışma tecrübem var. Aşağıdaki sıra hem kendi bedenimde hem onlarınkinde denendi.
Önce kelimeyi düzeltelim
"Tedavi" diyorsan burada bir sınır var ve ben bu sınırı net tutuyorum. Ben bir koçum, doktor değilim. Bir hastalığı tedavi etmiyorum, bir bedene yeni bir alışkanlık öğretiyorum.
Bu ayrım pratikte şu demek: önce fizyolojik bir engel var mı, onu netleştireceksin. Sorun aniden başladıysa, idrar yaparken yanma veya zorluk varsa, kasık ve testis bölgesinde ağrı ya da şişlik hissediyorsan, yanına sertleşme kaybı eklendiyse, tiroid veya diyabet tanın varsa ilk adres bir ürolog. Temeli derine ve sağlam kurarsan, üzerine inşa edeceğin bina da sağlam olur.
Ciddi bir depresyon, kaygı bozukluğu veya travma söz konusuysa da doğru adres bir ruh sağlığı uzmanı. Bunu netleştirdikten sonra aşağısı senin işin.
Neden ilaçsız
Belirtiyi bastırmakla temel sorunu çözmek aynı şey değil. Erken boşalma çoğu zaman bir sebep değil, bir sonuç. Altında alarmda bir sinir sistemi, hiç tanınmamış bir uyarılma eğrisi ve yıllar içinde beslenmiş bir kaygı duruyor. Bu sebeplerin nasıl yerleştiğini ayrı bir yazıda tek tek anlattım.
Sprey ve krem bunların hiçbirine dokunmuyor, sadece hissi köreltiyor. Üstelik anın doğallığını da öldürüyor ve zamanla o tüp yanında yokken yatak odasına girmeye cesaret edemez hale geliyorsun. Yani kendi bedenine değil, korkuna bağlanıyorsun.
İlaçsız yol benim yaklaşımımda daha fazla sabır ve tekrar istiyor. Avantajı ise kazandığın şeyi kendi bedeninde öğrenmen.
Sıra bir: uyku ve hormonlar
En sıkıcı madde ve en büyük kaldıraç. Testosteron büyük ölçüde derin uykuda üretiliyor. Gece beş saat uyuyup ertesi akşam yatakta performans bekleyen bir erkek, deposu boş arabayla yarışa çıkan adam gibi. Uykuyu sporun ve beslenmenin bile önüne koyuyorum.
Yatış saatini sabitle. Son yemeği yatmadan üç saat önce bitir. Akşam ekranı kıs. Kafeini öğleden sonra kes. Alkolün seni gevşettiğini sanırsın, halbuki derin uykunu bozarak seni ertesi gün daha kötü bir yere bırakıyor.
Yanına iki şey daha koy. Bacak günlerini atlama, alt beden çalışmasını düzenine koy. Ve soğuğa maruz kal, duşun sonunu soğuk bitirmek yeterli.
Beslenme tarafında da uzun listelerle uğraşma. Yeterli protein, yeterli yağ, çinko ve magnezyum açığını kapatmak, güneşi ihmal etmemek. Şeker ve işlenmiş gıdalar yüksekse enerjin gün içinde inip çıkıyor ve o iniş çıkışları akşam yatakta da hissediyorsun. Karmaşık bir program değil, sıkıcı ama işleyen birkaç madde.
Sıra iki: nefes ve sinir sistemi
Bedeninde bir gaz pedalı, bir de fren var. Erken boşalan erkeklerin çoğunda gaz pedalı gayet iyi çalışıyor, zayıf olan fren. O fren de aslında sinir sisteminin önemli bir parçası.
Göğüsten alınan hızlı, yüzeysel nefes bedene "tehlike var" diyor ve tehlikedeki beden acele ediyor. Karından alınan, verişi alışından uzun bir nefes ise "güvendeyiz" diyor.
Günde on dakika. Sırtüstü uzan, elini karnına koy, karnının şiştiğini izle. Dörde al, sekize ver. İlk iki hafta yalnızca çalışma düzenini kur, üstüne başka bir teknik ekleme. Nefes, sonraki tekniklerin oturduğu zemin.
Sıra üç: pelvik taban
Pelvik taban kasların, boşalma refleksinin tetiğini tutan yer. Zayıfsa kontrol zor. Ama daha yaygın olan sorun tam tersi: sürekli kasılı bir pelvik taban. Gergin kas seni hızlandırıyor.
O yüzden kasmayı öğrendiğin kadar gevşetmeyi de öğreneceksin. Kegel ve ters kegel birlikte gider. Kaç tekrar, hangi sıklıkta ve en sık yapılan hatalar için kegel egzersizini adım adım yazdığım yazıya bak.
Buna iki küçük alışkanlık ekle. İşerken akışı ortada durdurup bırakmak yerine, akışı durdurma pratiğini tuvalet dışında çalış. Günde beş dakika testis masajı da beden farkındalığını artıran basit bir seçenek. Taocu pratiklerdeki bu hareketleri, kendi bedenindeki tepkileri gözlemlemek için kullan.
Sıra dört: tutma ve süblimasyon
İşin tantra tarafı burada başlıyor ve bu kısım genelde yanlış anlaşılıyor. Tutma, dişini sıkıp bir şeyi bastırmak değil. Enerjiyi kasık bölgesinde biriktirip patlamasını beklemek yerine, bedene yaymayı öğrenmek.
Pratikte şöyle görünüyor. Uyarılma yükseldiğinde nefesini uzatıyorsun, kalçanı ve karnını gevşetiyorsun, dikkatini kasıktan alıp göğsüne ve ellerine dağıtıyorsun. Enerji tek noktada sıkışmayınca eşiğe doğru koşmuyor.
Solo pratikte de aynısını yapıyorsun. Yükselt, yediye gel, dur, gevşe, tekrar yükselt. Ve seansı boşalmadan bitir. Bedenine öğrettiğin şey tam olarak şu: yüksek uyarılma her zaman boşalmayla bitmiyor.
Ne sıklıkta boşalacağın da ayrı bir konu. Ben bunu yaş üzerinden basit bir kuralla anlatıyorum, detayı sperm ekonomisini yazdığım yazıda var.
Sıra beş: zihin
Fizyoloji oturunca geriye kafadaki ses kalıyor. "Yine mi olacak" sorusu bedeni hızlandırıyor, korkulan şey başına geliyor, döngü kendini besliyor.
Burada iki şey işe yarıyor. Birincisi, o anda paniğe değil merağa geçmek. "Şu an kaçtayım, neresi kasıldı, nefesim nerede" diye sormak. Soruyu sorduğun an dikkatin korkudan çıkıp bedene geliyor.
İkincisi, değerini yatakta ölçmeyi bırakmak. Kendini kanıtlama telaşı olan adamda her birliktelik bir sınava dönüşüyor ve sınav kaygısı bedeni gevşetmiyor, kasıyor. Ben bunu birebir çalıştığım erkeklerde en çok kırılan yer olarak görüyorum. Kim olduğun, neyi çözdüğünden büyük bir mesele.
Ne kadar sürüyor
Dürüst olayım. İlk haftalar çalışma düzenini kurduğun dönem. Anlamlı ilerlemeyi dokuzuncu haftanın sonunda, başlangıçta belirlediğimiz hedeflere göre ölçüyoruz. Bunun bir teknik olmaktan çıkıp farklı koşullarda daha istikrarlı hale gelmesi ise yaklaşık altı ay sürebiliyor.
Bu bir garanti değil, gördüğüm ortalama. Uyku düzeni bozuk, stresi yüksek, pratiğe haftada bir gün ayıran birinde tabii ki uzuyor. İlerleme de düz bir çizgi değil, dişli bir çizgi. Kötü geçen bir gece ölçü değil, dört haftalık ortalama ölçü.
Bir de şunu ekleyeyim: her şeyi aynı anda yapmaya çalışma. Uykuyla ve nefesle başla, iki hafta sonra pelvik tabanı ekle, sonra pratiği. Küçük başla.
Kaynaklar
Kırmızı bayraklar ve erken boşalma değerlendirmesi için doktorun kullanacağı tıbbi çerçeveyi şu iki resmi kaynaktan okuyabilirsin:
Bu bağlantılar tıbbi bilgi içindir. Benim anlattığım çalışma koçluk yaklaşımıdır.
Sen bu beş sıradan hangisini yıllardır atlıyorsun sence?
Kontrolünü güçlendirmek için ücretsiz ilk görüşmeni planla.
Sonuçlar kişiden kişiye değişir. Bu bir koçluk hizmetidir, tıbbi tedavi değildir.
Uygulamana birlikte bakmamı ve eksik olanı bulmamı istersen, ücretsiz 30 dakikalık görüşme al, birlikte bakalım.
